Szeroki, obłożony kamieniami próg tworzy niski wodospad, przez który woda spada cienkimi, rozmytymi długim naświetlaniem strużkami, a nad nim rozciąga się lustrzanie spokojny staw, doskonale odbijający pochylone gałęzie młodych brzóz i olch. Po lewej, na brzegu, siedzi i przygląda się niewielka grupka mężczyzn w kapeluszach – najprawdopodobniej robotnicy lub nadzorcy, odpoczywający od trwających wówczas prac przy układaniu kamieni. W oddali, ponad drzewami, widać znajomą sylwetkę ceglanego budynku z wysokim kominem i spiczastym szczytem – tego samego, który widzieliśmy już przy kawiarni „Riwiera” (eksponaty nr 67–69).
Oryginalny podpis pod zdjęciem brzmi: „20. Landwarów, budowa kaskady w parku «Szwajcaria». Fot. przed 1900, Biblioteka Narodowa w Warszawie, Zbiór Rękopisów, Z. Potocka, Teki rodzinne. Tyszkiewiczowie, Potoccy, Lubomirscy, Zamoyscy, Warszawa 1973” – oznacza to, że oprócz śródziemnomorskiej „Riwiery”, w parku dworskim istniała też zupełnie inna, oparta na tematyce alpejskiej strefa, nazwana „Szwajcarią” – imitacja skalistych wodospadów i górskiego krajobrazu, modna wówczas w sztuce parkowej. To zdjęcie, wykonane jeszcze PRZED 1900 r. (a więc wcześniej niż widokówki „Riwiery”, eksponaty nr 64–65), utrwaliło sam proces budowy – ludzi układających kamienie, a nie już gotowy, lubiany przez gości widok.
Animacja jest tu najbardziej powściągliwa w całej wystawie: ledwie dostrzegalnie poruszają się odbicia drzew na powierzchni stawu, a woda nadal spokojnie spływa przez kamienny próg – jakby uchwycono nie świąteczne, lecz zwykłe, robocze popołudnie w majątku.