Ta sama wieloboczna wieża, którą widzieliśmy już w eksponacie nr 77 – tylko tym razem kadr zatrzymuje się dokładnie na jej najbardziej ozdobnej części: kolumnadzie połączonej okrągłymi łukami, z kapitelami zdobionymi liśćmi, opasującej wieżę niczym otwarta galeria. Za kolumnami widać otwarte, miejscami wybite okna. U góry, przy gzymsie, wyraźnie widoczne jest pęknięcie biegnące przez całą szerokość ściany, a po prawej kruszy się dolny narożnik konsoli – tynk odpadł, widać gołe krawędzie cegieł. W samym narożniku dachu, między arkuszami blachy, wykiełkował i zazielenił się pęd drzewka.
Ten kadr, lepiej niż jakikolwiek inny w całej serii, pokazuje, jak wiele uwagi wymagają nawet najdrobniejsze detale dekoracyjne: każda kolumienka, każdy listek na kapitelu został starannie wymurowany pod koniec XIX w., a teraz czas i wilgoć powoli je niszczą. Drzewko, które wykiełkowało w samej szczelinie dachu, jest być może najmniejszym, ale najbardziej wymownym znakiem zaniedbania – korzenie rosnące tam, gdzie powinien być szczelny dach.
Animacja kontynuuje ruch z poprzednich eksponatów – kamera zbliża się jeszcze bardziej do kapiteli kolumn, pozwalając przyjrzeć się każdemu pęknięciu i uszkodzonemu detalowi, który trzeba będzie odtworzyć.