Inny narożnik pałacu, zwieńczony smukłymi wieżyczkami i ozdobiony dwoma rzędami okien: u góry, nad trzema ostrołukowymi oknami drugiego piętra, widoczne są trzy okrągłe, tak zwane okna „wole oko". Niżej, na pierwszym piętrze – jeszcze dwa okna i ostrołukowe wejście, przed którym znów stoi ogrodzenie placu budowy.
Ten kadr ukazuje dwie różne warstwy historii dworu widoczne na jednej ścianie. Okrągłe okna „wole oko" na drugim piętrze są w rzeczywistości zamurowane – światło, które niegdyś wpadało przez nie do wnętrza, dziś zasłania cegła. Okna pierwszego piętra poniżej są natomiast, przeciwnie, nieoryginalne – zostały przebite w czasach sowieckich: takich otworów w tym miejscu ściany historycznie w ogóle nie było. Czas pozostawił więc na tej ścianie przeciwstawne ślady – w jednym miejscu zamykając okno, którego chcieli architekci dworu, w innym otwierając takie, którego nigdy nie przewidzieli.
Podobnie jak w dwóch poprzednich eksponatach tej serii, jest to prawdziwy, już kolorowy kadr – animacja jedynie powoli przybliża obraz tego fragmentu ściany, pozwalając lepiej przyjrzeć się miejscom, gdzie restauratorzy będą musieli odsłonić to, co zamurowane, i zamknąć to, co obce.