Bliższe ujęcie tej samej wielobocznej wieży z ostro zakończoną blaszaną iglicą i dwiema mniejszymi wieżyczkami obok, opasanej arkadowym balkonem i okrągłym okienkiem – tej samej, którą widzieliśmy już w oddali na eksponacie nr 76. Z bliska widać jeszcze więcej oznak zniszczenia: okna najwyższej kondygnacji wzdłuż dachu stoją otwarte i połamane, ich ramy sterczą przekrzywione, a na niższych piętrach okna zabite są jasnymi deskami. Z przodu – ponownie to samo ogrodzenie placu budowy.
Ta fotografia to druga część serii ukazującej stan pałacu w chwili jego nabycia: im bliżej podchodzi się do budynku, tym wyraźniej widać, ile pracy jeszcze przed nim. Ta sama wieża, której sylwetka zdobiła dziesiątki widokówek i fotografii prezentowanych na tej wystawie od końca XIX wieku, stoi tu zaniedbana, a jej okna są puste i wybite tam, gdzie niegdyś jaśniało światło.
Podobnie jak w poprzednim eksponacie, to prawdziwy, już kolorowy kadr, więc animacja niczego nie koloruje – kamera jedynie się obraca i nieco zbliża do szczytu wieży, jakby oceniała, od czego trzeba będzie zacząć prace odbudowy.