Widok z wnętrza sztucznej groty na zewnątrz – grono osób siedzących na skałach przy niewielkim wodospadzie: M. Janovska, O. Horvatas, M. K. Tiškevičienė, J. Liubomirska, M. Zandbangas, M. Kavelinas i S. Tiškevičius. 1904 r., park w Lentvarisie. Publikacja: Labeckis, D. Lentvario dvaro rūmų, bokšto ir parko parterinės dalies istorinės ir ikonografinės medžiagos apžvalga – to samo źródło, na którym opiera się pierwszy eksponat tej wystawy.
M. K. Tiškevičienė to Marija Kristina Tiškevičienė (eksponaty nr 36–37, 50), żona Vladislovasa Tiškevičiusa. Sztuczna grota to jeden z dekoracyjnych elementów parku w Lentvarisie, powstały wraz z całym parkiem krajobrazowym według projektu francuskiego architekta krajobrazu Édouarda André.
Animacja nie tylko koloruje fotografię, ale ożywia całą scenę: przyjaciele machają do widza, a na pierwszym planie, tuż przy wejściu do groty, w wodzie pojawia się osoba kąpiąca się lub brodząca – wesoły, swobodny akcent, którego nie ma na oryginalnej fotografii.