Kolejny wczesny portret Juozapasa Tiškevičiusa — siedzi przy stoliku, na którym leży czapka mundurowa, lewą ręką przytrzymuje przed sobą szablę. Portret do kolan, w owalnej oprawie, sfotografowany około 1860–1865 roku w atelier fotograficznym O. Neuschäffera. Przechowywany w Muzeum w Kretyndze (nr inw. KM IF 6917).
Poza jest niemal identyczna jak w eksponacie nr 41 (atelier L. Laffona, Paryż, ok. 1864) — ta sama czapka mundurowa na stoliku, ta sama szabla w dłoni — jednak to inne ujęcie, innego fotografa, najprawdopodobniej wykonane w innym miejscu. Juozapas Tiškevičius (pol. Józef Tyszkiewicz, 1835–1891) był litewsko-polskim szlachcicem pochodzenia ruskiego herbu Leliwa, przedstawicielem drugiej (birżańskiej) linii rodu hrabiów Tiškevičius, oficerem huzarów Imperium Rosyjskiego, właścicielem majątków Kretinga, Lentvaris, Užutrakis, Palanga, Kairėnai, Izabelinas, Dunilovičiai (obecnie Białoruś) i innych, a także pałaców i fabryk w Wilnie.
Animacja jest powściągliwa, podobnie jak w wielu innych dawnych portretach z tej wystawy — rysy twarzy ożywają ledwie dostrzegalnie, a spojrzenie pozostaje skierowane wprost na widza.