Czterdziestojednoletni Juozapas Tiškevičius, już jako pułkownik armii rosyjskiej, z odznaczeniami zdobiącymi pierś – portret sfotografowany w 1876 r. w Wilnie, w pracowni fotograficznej A. Straussa i J. Brzozowskiego. Podobnie jak eksponat nr 41, ta fotografia jest częścią albumu fotografii Stefanii Sofii Šostakaitė-Tiškevičienė, pracownicy dworu w Kretindze, przechowywanego w Muzeum w Kretindze (nr inw. KM IF 6942). Na odwrocie karty ołówkiem wpisano datę: „1 września 1876 r., otrzymano w Kretindze”.
Od eksponatu nr 41 (Paryż, ok. 1864 r., dwadzieścia dziewięć lat) dzieli hrabiego ponad dziesięć lat – tutaj jest już mężczyzną w dojrzałym wieku, odznaczonym, w pułkownikowskich epoletach. Juozapas Tiškevičius władał dobrami Izabelinas, Palanga, Lentvaris, Kretinga, Užutrakis, Dunilava i innymi, a także pałacami w Wilnie; był pułkownikiem huzarów armii Imperium Rosyjskiego, założył kurort w Palandze i wybudował pierwszą na Litwie elektrownię oraz linię telefoniczną w dworze w Kretindze. Pochowany jest w Kretindze, w rodzinnej kaplicy Tiškevičiusów – obok żony Sofii (eksponat nr 42), z którą widzimy go jeszcze jako młodego małżonka na eksponacie nr 51.
Animacja ożywia drobny szczegół – długie, zaostrzone po bokach wąsy: ich końce delikatnie unoszą się ku górze, jakby chwilę wcześniej zostały starannie podkręcone przed zrobieniem zdjęcia.