Dorosły Vladislovas Tiškevičius – portret profilowy do klatki piersiowej, wykonany w studiu fotograficznym L. Kowalskiego w Warszawie (ul. Mazowiecka 20) pod koniec XIX w.; odbitkę wykonano w drukarni Paula Leinerta w Dreźnie. Fotografia przechowywana jest w Muzeum w Kretyndze (Kretingos muziejus, inw. nr KM IF 6891). Ten sam człowiek, którego w eksponacie nr 38 widzimy jeszcze jako piętnastoletniego kadeta – tutaj już dojrzały, z charakterystycznym długim, podkręconym ku górze wąsem.
Vladislovas Tiškevičius (1865–1936) był prawnikiem, dentystą, przewodniczącym oddziału Warszawskiego Towarzystwa Popierania Przemysłu i Handlu, działaczem społecznym i kolekcjonerem. Po odziedziczeniu majątku Lentvaris w 1899 r. przebudował pałac (architekci de Vego i T. Rostvorovskis) i założył park krajobrazowy według projektu É. F. André; w Lentvarisie założył przedszkole i wspierał budowę kościoła Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny (1897–1926). Za publiczne wystąpienia przeciwko samowładztwu został w 1905 r. zesłany – mieszkał we Włoszech, w Mediolanie otworzył antykwariat; w 1906 r. objęty amnestią, wrócił na Litwę i został wybrany delegatem do rosyjskiej Dumy Państwowej. W 1907 r. założył Wileńskie Muzeum Nauki i Sztuki (Vilniaus mokslo ir meno muziejus), ofiarowując mu swoją kolekcję zachodnioeuropejskiego malarstwa. Pochowany jest w kościele w Lentvarisie.
Animacja jest tu powściągliwa, podobnie jak w eksponacie nr 38 – żadnego gwałtownego ruchu, żadnego dramatyzmu: rysy twarzy w profilu ożywają ledwie zauważalnie, jakby hrabia poruszył się na chwilę, pozując fotografowi, po czym znów znieruchomiał.