W połowie 1896 r. w salonie fotograficznym S. Fleury w Wilnie sfotografowała się rodzina już nieżyjącego właściciela dóbr Kretinga, Lentvaris, Užutrakis i Palanga, hrabiego Juozapasa Tiškevičiusa (1835–1891) – jego wdowa oraz wszystkie ośmioro dorosłych dzieci wraz z małżonkami, w sumie czternaście osób. Stoją (od lewej): synowie Juozapas (1868–1917, właściciel dóbr Užutrakis), Aleksandras (1864–1945, właściciel dóbr Kretinga) i Antanas (1866–1919, wileński przedsiębiorca), córka Marija, zięć Aleksandras Antanas Feliksas Ostrovskis (1866–1904) oraz syn Vladislovas (1865–1936, właściciel dóbr Lentvaris – eksponat nr 38).
Siedzą: syn Feliksas (1869–1933, właściciel dóbr Palanga), synowe Antanina Sofija Lonckaitė i Marija Puslovska, głowa rodziny – wdowa hrabina Sofija Horvataitė (ok. 1839–1919, eksponat nr 51), córka Elena Klotilda Ostrovska oraz synowa Marija Kristina Liubomirska (1871–1958, żona Vladislovasa – eksponaty nr 36–37). Z przodu, na dywanie, usadowiły się najmłodsze członkinie rodziny – synowa Elena Civinska i córka Sofija Dembinska. Fotografia przechowywana jest w Muzeum w Kretindze (nr inw. KM IF 6833), w 2008 r. odrestaurowana w Centrum Konserwacji im. P. Gudynasa przy Litewskim Muzeum Sztuki (LDM).
Animacja całkowicie zmienia nastrój fotografii: początkowo zastygła, oficjalna poza rodzinna po kilku chwilach się rozpada – członkowie rodziny zwracają się ku sobie, unoszą ręce, zaczynają się śmiać. Jakby komenda fotografa „nie ruszać się” została wreszcie odwołana, a surowy portret z epoki wiktoriańskiej ożył jako ciepłe, żywe spotkanie rodzinne.