№ 37
Portret studyjny, Jan Mieczkowski, Warszawa

Maria Krystyna Lubomirska, zbliżenie

Z tej samej sesji fotograficznej z 1892 roku w atelier Jana Mieczkowskiego w Warszawie — tym razem Maria Krystyna Lubomirska uwieczniona jest z bliższej odległości, w kadrze do połowy postaci. Widoczny jest każdy szczegół jej stroju ślubnego: kilka sznurów pereł na szyi, diamentowa diadema we włosach i suknia gęsto haftowana koralikami.

U dołu kartonika — numer 330 i pieczęć fotografa Mieczkowskiego, świadczące, że jest to jedno z kilku zdjęć z tej samej sesji. Takie uroczyste portrety z płaszczem z gronostajów były tradycyjnym strojem ślubnym arystokracji — w 1892 roku Maria Krystyna poślubiła hrabiego Vladislovasa Tiškevičiusa i została panią na majątku Lentvaris.

Animacja ożywia tę chwilę ruchem — Maria Krystyna unosi rękę do włosów, poprawiając diademę, i spogląda w bok, jakby szykowała się do kolejnej pozy do zdjęcia.