Spocznik schodów z tą samą kutą, ostrołukowo zdobioną balustradą, już widzianą w eksponatach nr 92–93 – tutaj okrąża ona otynkowany słupek schodowy i się kończy. Obok – okno zabite deskami i kartonem, a za nim, niżej, okrągły otwór w kształcie łuku, tymczasowo zaklejony kawałkami kartonu, przez które przenika jasne światło dzienne – ten sam okrągły otwór, który od wewnątrz, patrząc od dołu klatki schodowej, widzieliśmy już w eksponacie nr 93.
Według właścicieli dworu, właśnie tutaj, na trzecim piętrze, schody obecnie się kończą. Po rekonstrukcji zostaną przedłużone jeszcze wyżej – do czwartego piętra, którego dziś funkcjonalnie jeszcze nie ma. Ta fotografia utrwala więc nie tylko obecny stan budynku, lecz także samą granicę jego wysokości, którą w najbliższym czasie planuje się przekroczyć.
Podobnie jak w innych eksponatach tej serii, animacja jedynie ledwie dostrzegalnie porusza kamerą – kadr jest już prawdziwy i kolorowy.