Kamienne schody prowadzące na drugie piętro wieży wiodą do ciemnego pomieszczenia z łukowatym wejściem. Ściany pokryte są łuszczącym się tynkiem, miejscami przeświecają przez niego cegły, a na jednej ze ścian niebieską farbą napisano i otoczono kółkiem cyfrę „5”. Tuż przy otworze drzwiowym stoi stara, pusta rama okienna. Po prawej – czarna, kuta balustrada o ostrołukowym wzorze, z drewnianym poręczem.
Kontynuując wędrówkę od pierwszego piętra wieży, widocznego w eksponacie nr 91, tutaj, na klatce schodowej prowadzącej w górę, wyraźnie widać, ile elementów dekoracyjnych mimo wszystko przetrwało – w odróżnieniu od większości zdobień wieży, balustrada wykuta w ostrołukowy wzór pozostała niemal nietknięta przez czas, pasując do tego samego stylu neogotyckiego, którego zewnętrzną arkadę widzieliśmy już w eksponatach nr 77 i 80. Otoczona kółkiem cyfra „5” na ścianie to ten sam system numeracji pomieszczeń, jaki widzieliśmy już w eksponacie nr 84 z napisem „35”.
Podobnie jak w innych eksponatach tej serii, animacja jedynie w ledwie zauważalny sposób porusza kamerą – kadr jest już rzeczywisty i kolorowy.