Kolejne pomieszczenie w tym samym sklepionym korytarzu piwnicznym, widocznym w eksponacie nr 83. Pobielone ceglane sklepienie po obu stronach otaczają zardzewiałe metalowe pręty biegnące wzdłuż jego długości – takie ściągi stosowano, aby sklepienie się nie rozeszło na boki. W lewej ścianie – otwór niszy, czarny od sadzy aż po samo wnętrze: najprawdopodobniej część dawnego systemu kominowego pieca lub kuchni. Na ścianie namalowany niebieską farbą i obwiedziony kółkiem jest numer „35". Podłoga zasłana jest śmieciami – stare krzesło, kartonowe pudła, metalowa rama drabiny.
Zardzewiałe pręty ściągowe i okopcona sadzą nisza świadczą, że ta część piwnicy miała niegdyś bardzo praktyczne, a nie reprezentacyjne przeznaczenie – najprawdopodobniej związane z systemem ogrzewania lub kuchnią pałacu. Niebieskie, obwiedzione kółkiem „35" to nie dawny znak, lecz ślad zupełnie niedawnej pracy: przed rozpoczęciem odbudowy ktoś musiał obejść i ponumerować każde takie pomieszczenie, aby było jasne, od czego zacząć i co dokładnie trzeba będzie zrobić w którym miejscu.
Podobnie jak w poprzednim eksponacie, jest to prawdziwy, już kolorowy kadr – kamera po prostu powoli porusza się pod sklepieniem, bez żadnego kolorowania, pozwalając obejrzeć pomieszczenie takim, jakim je zastano.