Za żelaznym płotkiem między dwoma murowanymi słupami zwieńczonymi kamiennymi kulami, bliżej kamery na koniu jedzie pan w ciemnym płaszczu i czapce, a za nim, bliżej bramy, zebrała się trójka pozostałych – wśród nich dama w białej bluzce i jeszcze jeden, młodszy jeździec w ciemnym stroju. Po obu stronach dziedzińca wznoszą się porośnięte bluszczem murowane budynki stajni. Tuż przy końskich kopytach kręcą się cztery czarno-białe teriery – jeden siedzi spokojnie, obserwując, pozostałe biegają między nogami koni.
Autor fotografii zanotował: „Z. i S. Tiškevičiai, M. Zandbang i J. Zybura konno przy stajniach. 1904 r.”. Publikacja: Labeckis, D. Lentvario dvaro rūmų, bokšto ir parko parterinės dalies istorinės ir ikonografinės medžiagos apžvalga. Przynajmniej dwie z wymienionych osób – S. Tiškevičius i M. Zandbangas – znamy już z eksponatu nr 59: to samo lato 1904 r., to samo grono przyjaciół, tylko że tam odpoczywali przy sztucznej grocie, a tutaj – w siodłach, przy tych samych stajniach, które schematycznie widzieliśmy już na planie mierniczego z 1891 r. (eksponat nr 3).
W odróżnieniu od wielu innych eksponatów tej wystawy, ta animacja nie koloryzuje fotografii. Zamiast tego ożywia sam ruch: konie kroczą prosto w stronę kamery, a cztery psy żywiołowo szarpią się i biegają między ich nogami – najbardziej żywa, najbardziej dynamiczna scena w całej wystawie, przypominająca, że tuż przed kliknięciem migawki aparatu na dziedzińcu naprawdę rozbrzmiewał tętent kopyt i szczekanie psów.