Pułkownik huzarów armii Imperium Rosyjskiego Juozapas Tiškevičius (1835–1891) – brązowo tonowany owalny portret, sfotografowany przez Aleksandrasa Vladislovasa Štrausasa około 1881–1885 roku, gdy miał około pięćdziesięciu lat. Oryginał przechowywany jest w Muzeum w Kretindze (KM-IF6832); niniejsza kopia (KM P 6702) została wykonana w 1992 roku przez fotografa Antanasa Lukšėnasa.
To już piąta fotografia hrabiego Juozapasa w tej wystawie – od dwudziestodziewięcioletniego młodzieńca w Paryżu (eksponat nr 41), przez czterdziestojednoletniego pułkownika w Wilnie w 1876 roku (eksponat nr 45) i wystawny mundur galowy (eksponat nr 43), aż po ten portret mężczyzny w dojrzałym wieku, z jeszcze większą liczbą odznaczeń na piersi. To ten sam człowiek, którego rodzinę widzimy w eksponatach nr 51 (młoda para z Sofiją), 41 (cała rodzina, już po jego śmierci) i 48 (syn Aleksandras z matką).
Animacja jest tu powściągliwa – bez żadnego gwałtownego ruchu: rysy twarzy ożywają ledwie dostrzegalnie, a spojrzenie pozostaje skierowane w bok, jakby hrabia na chwilę pogrążył się w myślach, nie przerywając pozowania fotografowi.