Liczna, licząca kilkanaście osób grupa obejmująca dwa lub trzy pokolenia zgromadziła się na ścieżce ogrodowej lub parkowej przy stawie – najwyraźniej letnie popołudnie w jednej z posiadłości rodziny Tiškevičių. Młodzieńcy stojący z tyłu noszą taki sam mundur kadeta szkoły wojskowej z błyszczącymi guzikami, jaki w 1880 r. nosił młody Vladislovas Tiškevičius widoczny w eksponacie nr 38 – wygląda na to, że tę samą drogę obrali też inni synowie rodziny. Na środku siedzi oficer z wystawnymi, wywoskowanymi wąsami i medalami na piersi; obok niego – starsza para i grono dzieci, wśród nich kilka małych dziewczynek z długimi, luźno opuszczonymi warkoczami.
Fotografii tej nie odnaleziono jak dotąd w LIMIS ani w innych publicznie dostępnych źródłach, nie możemy więc potwierdzić dokładnej daty, fotografa ani tożsamości wszystkich portretowanych osób. Jednak sylwetka sukien kobiecych – węższa, pozbawiona charakterystycznych dla studyjnej fotografii rodzinnej z 1896 r. (eksponat nr 39) bufiastych rękawów typu „barania szynka” – wskazuje, że ta chwila została uwieczniona wcześniej, najprawdopodobniej jeszcze w latach 80. XIX wieku. Skłania to do przypuszczenia, że siedzący na środku, obwieszony orderami oficer to być może sam hrabia Juozapas Tiškevičius (1835–1891) – jak wiadomo z opisu eksponatu nr 39, pułkownik rezerwy armii rosyjskiej – uchwycony tu jeszcze za życia, wśród swoich dzieci i wnuków.
Animacja ożywia jeden gest: stojący po lewej mężczyzna wyciąga rękę i wskazuje coś poza kadrem – jakby właśnie zwrócił uwagę wszystkich na coś, co dzieje się nad jeziorem lub w głębi parku, a reszta grupy kieruje spojrzenia we wskazanym przez niego kierunku.